Brede interesse voor woningruilweken

http://www.nul20.nl/dossiers/brede-interesse-voor-woningruil-amsteldorp

Uit: 020.nl
23 maart 2017
Woningruilweken slaan aan in Amsteldorp 

Bij de Woningruilweken in Amsteldorp blijkt niet alleen de verwachte doelgroep senioren geïnteresseerd in een andere woning. Meer dan vijftig huishoudens hebben zich al aangemeld. Ymere en Rochdale bieden in deze buurt op verzoek van bewoners acht weken lang de mogelijkheid sociale huurwoningen in te ruilen tegen een min of meer gelijke huur.

“Het is een mooie buurt waar vooral veel ouderen wonen die hier ook graag willen blijven,” zegt Ellen Boeser, manager Woonservice bij Rochdale, tijdens de aftrap van de woningruilweken in het verpleeghuis De Open Hof in Amsteldorp. “Het bleek dat bewoners langer zelfstandig wilden wonen. Als dat niet in de eigen woning zou kunnen, dan maar elders in de wijk,” voegt Thijs van Exel van Kennisland toe, dat bewonersonderzoek deed in de door laagbouw gedomineerde buurt. Voor de woningcorporaties Ymere en Rochdale reden genoeg om bewoners de kans te geven om binnen de eigen buurt een woning te vinden die beter bij hun huidige gezinssituatie en woonwensen past. “De woningmarkt zit op slot. Wij proberen weer meer nieuwe woningen te bouwen, maar het blijft lastig. Woningruilen kan helpen meer mensen passend te laten wonen en dat kan ook de doorstroming bevorderen,” aldus Caroline Nolet, manager verhuur en verkoop bij Ymere. Bijkomend voordeel om juist in Amsteldorp te experimenteren is dat de meeste woningen in bezit zijn van Ymere (500) en Rochdale (300). Er valt dus ook echt iets te ruilen.

Niet alleen ouderen

Half maart – een week na de aftrap – blijken vijfenvijftig huishoudens geïnteresseerd te zijn om van woning te wisselen. Opvallend is dat het daarbij niet alleen om ouderen gaat. De diversiteit van het soort huishoudens is juist groot, net als de daarmee samenhangende woonwensen, laat woordvoerder Coen Springelkamp van Ymere desgevraagd weten. “Alleenstaanden zoeken vaker een kleine woning, gezinnen willen vooral meer ruimte.” Veel mensen zijn wel honkvast en willen het liefste in de eigen straat blijven. Goedkoper wonen is vooralsnog niet als reden aangedragen om te willen ruilen.
Alleen huishoudens die gezien hun inkomen in aanmerking komen voor een sociale huurwoning kunnen meedoen met de woningruilweken; scheefwoners zijn uitgesloten. Het uitgangspunt is passend wonen. Wie kleiner wil wonen kan in sommige gevallen in aanmerking komen voor een huurverlaging. Wie veel groter gaat wonen en er in comfort op vooruit gaat, moet rekening houden met een huurverhoging; dat wordt per geval bekeken. Maar het wordt geen grote huursprong, beloven Rochdale en Ymere. Dat is het grote verschil met ‘gewoon’ woningruilen waarbij de huurprijs opnieuw vastgesteld wordt. Er wordt in het experiment in Amsteldorp dan ook veel meer gekeken naar de persoonlijke huursituatie en de kwaliteit van de nieuwe woning die betrokken wordt.

Eerlijk?

Vooraf kwam de vraag op of het wel eerlijk zou zijn de mogelijkheid voor het ruilen van woningen binnen dezelfde wijk toe te laten. Andere woningzoekenden worden immers buitengesloten. Volgens Thijs Reuten, dagelijks bestuurder van Oost, is het gerechtvaardigd omdat het om een experiment gaat. Mocht de pilot in Amsteldorp een succes worden en ook elders in Amsterdam een vervolg krijgen, dan wordt die vraag wel relevanter, beaamt hij.
Geïnteresseerde woningruilers kunnen tijdens een beperkte periode – dit jaar van 9 maart tot en met 3 mei – hun interesse kenbaar maken door op hun eigen huis een bord met de tekst ‘Te ruil’ te plaatsen. Op de website woningruilweken.nl en bij het wijkservicepunt Het Hoekhuis in de Fizeaustraat kunnen zij een zelfgemaakte advertentie plaatsen. Als er na wederzijdse huisbezoeken een match blijkt te zijn, bekijken Ymere en Rochdale de gevolgen voor de huur van de bewoners. Als de huurders akkoord gaan, dan kunnen zij in de loop van het jaar verhuizen. Op eigen kosten, zeggen de corporaties er voor de zekerheid bij.
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Opkomen voor iemand die niet op je lijkt

Wil je echt leuke en ruimdenkende mensen ontmoeten, raad ik je aan eens naar Pink Nieuw West in Amsterdam te gaan. Twee weken geleden was ik daar om een heel geanimeerd verkiezingsdebat te modereren. Zes kleurrijke kandidaten en lijstduwers uit Amsterdam kruisten de degens met elkaar en het publiek: Ahmed Marcouch (PvdA), Vera Bergkamp (D66), Dilan Yesilgöz (VVD), Rogier Havelaar (CDA), Olave Bosabose (Art.1) en Rocco Piers (GroenLinks). Allemaal mensen die dagelijks bewijzen dat ze durven op te komen voor mensen die niet binnen de lijntjes van het begrip ‘normaal’ vallen.

De zaal vol geëngageerde mensen van allerlei achtergrond, kleur en gender kwam bijeen om over drie thema’s te discussiëren: godsdienst, onderwijs en veiligheid. Onderwerpen die voortkwamen uit discussies van de afgelopen tijd bij Pink Nieuw West. Hoe te voorkomen dat er in godshuizen (van welke achtergrond dan ook) gepredikt wordt tegen homoseksualiteit en andere vormen van gender dan de doorsnee man of vrouw? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat op alle scholen een open gesprek met leerlingen gevoerd wordt over seksualiteit en genderidentiteit? En tot slot: is veiligheid iets waar iedereen gelijkelijk aanspraak op kan maken of hebben we om ons veilig te voelen voor iedere subgroep een eigen gespecialiseerde politie-eenheid nodig?

Monitoren en inspecteren was het idee dat leefde in de zaal. Maar de roep om overal te controleren en te toetsen, botst met het idee van een maatschappij waarin we de vrijheid claimen om te kunnen zijn wie we willen zijn. Als we de denk- en bewegingsruimte van een ander beperken, beperken we uiteindelijk ook die van onszelf. Een lastig dilemma.

De aanwezige politici en de zaal werden het uiteindelijk eens dat de politiek de kaders moet bewaken (het voorstel om het wetsartikel over groepsbelediging te schrappen is gelukkig gestrand in de Tweede Kamer) waarin vrijheid en veiligheid worden gewaarborgd, zodat die ook door een rechter kunnen worden getoetst als nodig.

Maatschappelijke veranderingen ontstaan niet vanzelf, daar moet je je actief voor blijven inzetten. Dat betekent bijvoorbeeld dat je zo dapper moet zijn om ook bij de politie te gaan werken en je daar in te zetten voor een cultuurverandering, zoals politievrouw Souad Boumedien (actief lid van Roze in Blauw en ambassadeur van de Gay Pride) betoogde.

Als je niet zichtbaar bent in alle maatschappelijke geledingen, komt er nooit een verandering tot stand. Of dat nou is in de politiek (‘Daarom ben ik actief lid van het CDA’, verklaarde Rogier Havelaar), op school of bij de politie: blijf je actief met alles bemoeien en kom ervoor uit wie je bent en hoe je wilt zijn. Loop niet weg, kruip niet in je schulp. Roze in de kerk en de moskee, roze op school en roze in blauw. Ga altijd het gesprek aan, hoe moeilijk het soms ook is. Blijf niet alleen, sluit je aan bij reeds bestaande initiatieven.

Wat op mij die avond in maart nog de meeste indruk maakte: het verhaal van en leraar over een leerling van 15 die een dag over gender organiseerde voor de hele school. Hij vroeg wie wel eens was uitgescholden voor ‘homo’ en wie wel eens iemand anders daarvoor uitschold. Vervolgens liet hij het hele gezelschap een poosje homo-homo scanderen, waar iedereen gretig aan meedeed. ‘Zo, dat was het, en nu gaan we dit nooit meer doen .’ Het kwartje was gevallen.

‘Het gaat er om dat je niet alleen voor jezelf, maar juist ook voor iemand die niet op je lijkt, durft op te komen’, stelde Ahmed Marcouch aan het eind van de avond. Echt jammer dat hij als nummer 13 op de lijst, na het verlies van de PvdA, niet in de Tweede Kamer komt. Vera Bergkamp en Dilan Yesilgöz missen daarmee een bondgenoot. Laten we hen steunen opdat ze er de komende tijd heel veel gaan maken in Den Haag.

Sandra Rottenberg, 16 maart 2017

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De Woningruilweken, een oplossing uit Amsteldorp

Een idee dat voortkomt uit gesprekken met bewoners uit een Amsterdamse buurt tot uitvoering brengen, het kan echt. Onder luid hoerageroep werden deze week de Woningruilweken ingeluid.

Zeker tachtig mensen, waaronder wethouder Laurens Ivens van Amsterdam en wijkwethouder Thijs Reuten van Amsterdam Oost, kwamen op 9 maart naar verzorgingshuis De Open Hof om getuige te zijn van de aftrap van de Woningruilweken. Een experiment dat woningcorporaties Ymere en Rochdale aangaan om passend wonen in de eigen buurt te stimuleren.

Denktank Kennisland trok het afgelopen jaar met een zogenaamd Social Lab door Amsteldorp, een op het oog rustig buurtje, laag gelegen in een poldertje bij het Amstelstation. Een buurt met relatief veel oudere bewoners, die praktisch hun hele leven al huren bij een van de twee woningbouwverenigingen die er het merendeel van de woningen bezitten: Ymere en Rochdale. Het Social Lab – een methode die begint met verhalen van bewoners en in de buurt actieve instanties – leverde verschillende concrete ideeën op die vervolgens werden uitgewerkt en getest met betrokken partijen als welzijnswerk, vrijwilligersorganisaties, zorginstellingen, de gemeente en woningcorporaties.

Amsteldorp is een buurt met relatief veel ouderen. Ouderen die de wens koesteren zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen in hun eigen buurt, binnen hun eigen sociale netwerk. De huidige woning voldoet vaak niet aan de wensen die horen bij een nieuwe levensfase, maar hoe vind je een andere beter passende woning? De vraag rees hoe we binnen de marges van de woningwet, slimmer om kunnen gaan met de woningvoorraad.

De oplossing die in het Social Lab werd ontwikkeld – overigens niet alleen voor ouderen maar voor alle generaties – werd gevonden in het idee van woningruilen in de eigen buurt. Het idee kreeg een naam: De Woningruilweken. Programmamaker Sandra Rottenberg sloot zich aan bij Kennisland om samen met Thijs van Exel het project tot uitvoering te brengen. En dat is gelukt met hulp van stadsdeel Oost en het enthousiasme van de twee deelnemende woningcorporaties.

‘De woningmarkt zit verstopt’ legde Caroline Nolet van Ymere de deelnemers aan het Stadsgesprek uit, ‘dat komt omdat we allemaal op elkaar zitten te wachten. Voor je aan de beurt bent voor een starterswoning, ben je die alweer ontgroeit, want toe aan het stichten van een gezin. Gezinnen wonen te klein, ouderen waarvan de kinderen het huis uit zijn, soms te groot. Lang wachten wordt gestimuleerd, want met een langere inschrijftijd heb je meer kans op een geschikte woning. ‘ Met de Woningruilweken willen Ymere en Rochdale proberen deze impasse te doorbreken, om te beginnen in Amsteldorp. Acht weken lang kunnen bewoners uit Amsteldorp op zoek gaan naar een geschikte ruilpartner, vervolgens wordt er begeleiding geboden om de ruil tot een succes te maken. Al dezelfde avond meldden zich tientallen bewoners om de aanmeldformulieren in te vullen.

Woningruilen kan sowieso in Amsterdam, maar dan staat het iedereen die ingeschreven is bij Woningnet vrij om te reageren. Woningruilen in de eigen buurt, waarbij alleen buurtgenoten betrokken zijn, zou volgens de regels van eigenlijk niet mogen. Maar als iets niet ‘mag’ betekent het niet dat het niet ‘kan’. Het oprekken van beleidsruimte vergt enige moed en vindingrijkheid. Volgens wijkwethouder Thijs Reuten uit Amsterdam Oost is het heel belangrijk om die beleidsruimte actief op te zoeken en er desnoods overheen te gaan. Zijn collega Ivens kan dat alleen maar onderschrijven, hij is enthousiast over het experiment. Bij de Woningruilweken worden de ruilers niet als ‘nieuwe’ huurders beschouwd, maar wordt de bestaande huur van de zittende bewoners als leidraad genomen om tot een nieuwe huursom te komen. Omdat het in het experiment alleen om sociale woningbouw gaat, moeten potentiële ruilers ook voldoen aan de inkomensgrens van €40.349 [exact opzoeken]

‘Soms zou je willen dat je als wethouder ook het eigendom bezit van de woningvoorraad’, verzuchtte Ivens. Dat zou het makkelijker maken om de bestemming aan te passen, of gericht toe te wijzen. Hij hoopt van harte dat het experiment zal slagen.

Het denken over passende huisvesting wordt ook beperkt door onze vooroordelen, bijvoorbeeld die over de wensen van ouderen. Architect Bas Liesker deed met zijn bureau Heren5 onderzoek naar de Stadsveteraan. ‘De actieradius van ouderen is vaak veel groter dan we veronderstellen’, vertelde hij. In zijn onderzoek waren er mensen van boven de 80 uit Amsterdam West die rustig naar de Bijenkorf wandelden en weer terug. Maar stadsveteranen hechten ook aan gemengd wonen, met verschillende generaties door elkaar, ze hebben behoefte aan plekken waar je elkaar informeel ontmoeten kan en samen iets kan ondernemen, bijvoorbeeld het onderhouden van een tuin. Dat je veilig over straat kan gaan in een drukke stad, waar nagedacht is over de plek van voetgangers en mensen die wat minder mobiel zijn. Woningcorporaties zouden zich dus behalve met de woning ook veel meer met de leefomgeving en de infrastructuur moeten bekommeren, en daarbij de oplossingen overnemen die de bewoners zelf aandragen.

Precies zoals nu met de Woningruilweken is gebeurd. En dat is in velerlei opzicht een heugelijke ontwikkeling, want als we hier doorzetten, kunnen we gaan dromen dat de woningcorporaties hun oorspronkelijke rol weer op kunnen pakken, die van woningbouwvereniging. Het beheren van een sociale woningvoorraad in dienst van de bewoners.

Sandra Rottenberg

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Verkiezingsdebat Pink Nieuw West

Met Pink Nieuw-West op naar de verkiezingen van maart

gay_voteVERKIEZINGSDEBAT 2 MAART 2017

Op donderdag 2 maart 2017 organiseert Pink Nieuw -West een debatavond met landelijke politici. Het debat draait in zijn geheel om de LGBTI-gemeenschap en het beleid voor 2017-2021.

Programma

Aanwezig zijn: Ahmed Marcouch (PvdA), Vera Bergkamp (D66), Dilan Yesilgöz (VVD), Rogier Havelaar (CDA), Rocco Piers (GroenLinks) en Olave Basabose (Art1kel). J

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen